Abraham Preminger
Biografia
Abraham Preminger urodził się 2 października 1918 roku w Jarosławiu w rodzinie żydowskiej. Po wybuchu II wojny światowej był studentem Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie i służył w Armii Czerwonej od 1941 roku, pełniąc różne stanowiska od plutonowego po naczelika odcinka bojowego w samodzielnym batalionie NKWD Budowy Kolei Saratów–Stalingrad; brał udział w obronie Sewastopola.
26 grudnia 1944 wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. Po ukończeniu Centralnej Szkoły Polityczno-Wychowawczej w Lublinie (marzec 1945) awansował kolejno do stopni podporucznika i porucznika. W 1945 roku pełnił funkcje instruktora personalnego Wydziału Polityczno-Wychowawczego 11 Dywizji Piechoty, a w grudniu awansował do kapitana i objął stanowisko zastępcy szefa Wydziału Polityczno-Wychowawczego 8 Dywizji Piechoty (Drezdeńskiej). Został również zastępcą dowódcy dywizji ds. polityczno-wychowawczego.
30 kwietnia 1946 poniósł śmierć podczas pościgu za członkami NSZ „Zuch” kapitana Antoniego Żubryda w okolicy Płowiec; jak podają źródła, został zastrzelony przez partyzantów. Pochowano go na Cmentarzu Centralnym w Sanoku. W późniejszych relacjach opisano także nieudane próby wykopania jego zwłok oraz kontrowersje dotyczące okoliczności jego śmierci.