Edmond Wilhelm Brillant
Biografia
Edmond Wilhelm Brillant urodził się w 1916 roku w Jarosławiu jako najmlodszy spośród czterech synów farmaceuty Wiktora Brillantai i jego żony Laury Brillant (z domu Sturmlauf).
Brillant dołączył do klubu szybowniczego w Jarosławiu w 1929. Studiował budowę szybowców, samolotów i lotnictwo.
W 1934 ukończył gimnazjum w Jarosławiu i rozpoczął studia mechaniki we Lwowie. W 1936 wyemigrował do Izraela na pokładzie SS Polonia z portu Konstancji i osiadł w Hajfie.
Brillant rozpoczął studia inżynierii mechanicznej w Technionie, a w 1937 wstąpił do klubu lotniczego Kfar Yeladim Hagany w dolinie Jezreel jako instruktor. Klub lotniczy był przykrywką do tworzenia sił powietrznych w Izraelu. W 1938 wstąpił jako ochotnik do Departamentu Policji Kolejowej (PPRD) i eskortował pociągi na trasie z Zemach nad Jeziorem Tyberiadzkim do Port Saidu. Podczas służby w PPRD został ranny, kiedy jego pociąg został wysadzony w powietrze na minie podczas buntu Arabów w latach 1936–1939. Uciekł ze szpitala i wrócił do służby.
Podczas II wojny światowej Brillant rozpoczął pracę jako wolontariusz w 3. pułku piechoty, a następnie w 1942 dołączył do Royal Navy jako starszy bosman i służył tam do marca 1946.
Brillant służył w Red Sea Theatre na pokładzie HMS Massawa w Erytrei. Jego zespół został później zastąpiony przez Royal Navy. Tam Brillant rozpoczął naukę prac ratowniczych, nurkowania w płytkiej wodzie, obsługę i naprawę silników Diesla i innych morskich zawodów, które pomogły mu w późniejszej karierze w izraelskiej marynarce wojennej.
Po zwolnieniu z marynarki wrócił do Hagany i przyłączył się do Sił Obronnych Izraela (IDF) oraz sił morskich.
Brillant dołączył do Palyamu, który później przekształcił się w Shayetet 13. Brał udział w przekształcaniu tajnych statków imigracyjnych Hagany w izraelskie okręty marynarki wojennej, które planowano wykorzystać podczas wojny o niepodległość. Brillant założył oddział kontroli uszkodzeń oraz specjalne jednostki ratownicze w ramach operacji o nazwie YALTAM.
Służył jako oficer sztabowy w marynarce wojennej, a podczas swojej służby zajmował się planowaniem operacyjnego planu bitwy morskiej w 1956 roku, w której został zdobyty egipski niszczyciel Ibrahim El Awal.
W ZIM Navigation Company Brillant został zaproszony przez Marynarkę Wojenną do poprowadzenia trzech projektów budowy statków marynarki handlowej. Przeniósł się do Francji i przedstawił projekt wycieczkowca SS Shalom w stoczni Chantiers de l’Atlantique. Był to największy statek pasażerski izraelskiego przedsiębiorstwa żeglugowego ZIM. Następnie przeniósł się do Toulonu, gdzie zarządzał budową dwóch statków towarowych: Keshet i Noga. W 1963 Brillant poprosił attaché wojskowego IDF w Paryżu o pozwolenie na przejście na emeryturę, choć proszono go o kontynuowanie służby dla Projekt Cherbourg. W 1969, gdy był inspektorem technicznym w ZIM w Europie, Brillant zorganizował tankowanie 5 łodzi rakietowych klasy Sa’ar 3, którymi uciekł z portu w Cherbourg podczas operacji Noah. Zmodyfikowanymi przez niego statkami towarowymi były M.V. Lea (który miał zatrzymać się w Gibraltarze na tankowanie) oraz M.V. Naharijjah (mający zapewniać wsparcie w rejonie Zatoki Biskajskiej).