Erna Bogen-Bogáti
Biografia
Erna Bogen-Bogáti urodziła się 31 grudnia 1906 roku w Jarosławiu i zmarła 23 listopada 2002 roku w Budapeszcie. Była węgierską florecistką oraz wielokrotną medalistką olimpijską i mistrzynię świata.
W latach 1928–1937 była członkinią węgierskiej reprezentacji w szermierce. Na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie 1928 roku w turnieju indywidualnym odpadła w półfinałach. Na igrzyskach w Los Angeles 1932 wywalczyła brązowy medal w zawodach indywidualnych, a w rundzie finałowej wygrała siedem z dziewięciu pojedynków. W Berlinie 1936 dotarła do ćwierćfinałów.
Podczas mistrzostw świata w Wiedniu 1931 roku zdobyła srebrny medal w zawodach indywidualnych, a dwa lata później w Budapeszcie ponownie zajęła miejsce na podium w kategorii indywidualnej, tym razem srebrne. W tej samej imprezie drużynowo zdobyła złoty medal. W kolejnych latach zawodniczka zdobywała złote medale mistrzostw świata w drużynie: Warszawa (1934), Lozanna (1935) i Paryż (1937), oraz srebro w San Remo (1936).
Ojcem Bogen-Bogáti był Albert Bógthy (drużynowy wicemistrz olimpijski w szabli z 1912), a jej mężem Aladár Gerevich, dziesięciokrotny medalista olimpijski w szabli i florecie, w tym siedmiokrotny mistrz olimpijski; para wzięła ślub w 1938. Ich syn, Pála Gerevich, również był medalistą olimpijskim (brązowe medale drużynowo w szabli w 1972 i 1980). Ponadto Bogen-Bogáti była teściową Gyöngyi Bardi-Gerevich, żony Pála Gerevicha, siatkarki i dwukrotnej olimpijki.
Była wielokrotną medalistką mistrzostw kraju, w tym złota indywidualnie w latach 1929–1935, 1938–1939, 1941 i 1943–1944 oraz drużynowo w latach 1940, 1943–1944 i 1952. Odznaczona Medalem Zasługi Miklósa Toldiego.