Eugeniusz Ludwik Hoffman
Biografia
Urodzony 19 czerwca 1907 w Jarosławiu, syn Franciszka i Julii z Pasławskich, Hoffman ukończył w 1931 roku Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W 1932 roku ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii i został przydzielony do 10 Pułku Strzelców Konnych. Rok później przeniósł się do 12 Pułku Ułanów Podolskich, gdzie pracował jako lekarz weterynarii aż do 1939 roku. Mieszkał w Krzemieńcu.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. 9 września doznał rany w Brzezinach. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku.
Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pochowany potajemnie w bezimiennej mogile w Piatihatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku istnieje oficjalny Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 3510.
W polskiej pamięci upamiętnienie Hoffmana obejmuje m.in. pośmiertny awans do stopnia majora nadany w 2007 roku przez Ministra Obrony Narodowej; uroczysta inauguracja miała miejsce w Warszawie 9 listopada 2007 podczas uroczystości Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów. W Jarosławiu 10 kwietnia 2013 odsłonięto tablicę oraz posadzono Dęby Pamięci ku czci polskich oficerów, w tym Hoffmana.