Leopold Leichtfried
Biografia
Leopold Leichtfried (ur. 1870 w Jarosławiu) był polskim legionistą i działaczem społecznym. Przed I wojną światową należał do strzeleckich drużyn sokolich i był instruktorem kampanii strzeleckiej.
We wrześniu 1914 wyruszył z Jarosławia pod komendą kapitana Dobrzańskiego w bój karpacki. W 1917 wszedł w skład jedenastoosobowego Wydziału Ścisłego powstałej w Jarosławiu Polskiej Organizacji Narodowej, której zadaniem było ułatwienie dezercji Polaków wcielonych do armii austro-węgierskiej poprzez dostarczanie im dokumentów, odzieży i udzielanie schronienia.
Narażając się na szykany ze strony austriackiego zaborcy, aktywnie wzbudzał w swoim otoczeniu duch patriotyzmu. W lutym 1918 zorganizował strajk kolejarzy, podczas którego manifestował przynależność do państwa polskiego. Za karę przeniesiony został do służby w Tyrolu. Pomagał legionistom internowanych w Żurawicy i Marmaros-Sziget, dostarczając im zakupioną z własnych funduszy cywilną odzież i prowiant. Był członkiem Komitetu Rządu Polskiego na powiat jarosławski w nocy z 31 października na 1 listopada 1918.
Po odzyskaniu niepodległości, aż do zakończenia wojny polsko-bolszewickiej w 1920, zaangażowany był w organizowanie kadr dla Wojska Polskiego. W latach 1920–1926 pełnił funkcję członka zarządu Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Jarosławiu. Do 1935 pełnił funkcję zastępcy prezesa Związku Strzeleckiego. Był aktywnym działaczem społecznym. W latach 1918–1935 był radnym miejskim. Pracował również zawodowo na stanowisku kierownika administracyjnego Gazety Jarosławskiej.