Mieczysław Kazimierz Sanak
Biografia
Urodził się 1 stycznia 1897 r. w Jarosławiu. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Z dniem 1 grudnia 1917 r. został mianowany podporucznikiem rezerwy piechoty. W 1918 r. pełnił służbę jako oficer w 90. pułku piechoty. Następnie wstąpił w szeregi odrodzonego Wojska Polskiego. Dekretem Naczelnika Wodza WP, jako oficer byłyej armii austro-węgierskiej, został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918 r., z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika (starszeństwo od 1 grudnia 1917 r.) oraz zaliczeniem do 1 Rezerwy. Z tym samym dniem, rozkazem Naczelnego Dowództwa WP, otrzymał przydział na oficera 13 kompanii przy 14 pułku piechoty w Jarosławiu.
W szeregach 14. pułku piechoty wziął udział w wojnach polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej. Wyróżnił się 1 sierpnia 1920 r. podczas forsowania Bug pod Drohiczynem; z odległości kilkunastu metrów otworzył ogień, zadając nieprzyjacielowi duże straty. W dniu 2 września 1920 r. w ataku na Kuliczków (powiat Żółkiew) na czele kompanii ubezpieczał lewe skrzydło batalionu, a po załamaniu natarcia przesunął swoją kompanię pod ostrzał wroga i zaatakował z zaskoczenia. Nieprzyjaciel rozpoczął paniczną ucieczkę, a w ręce kompanii wpadł karabin maszynowy i dwa wozy z amunicją. Za te czyny przedstawiono go do odznaczenia orderem Virtuti Militari V klasy, jednak order ten ostatecznie nie został mu przyznany. Dowodził między innymi 6. kompanią 14. pułku piechoty.
Po zakończeniu działań wojennych pułk został dyslokowany do Włocławka i tam stacjonował w maju 1921 r. Na dzień 1 czerwca 1921 r. był still w randze porucznika we włocławskim pułku. Za męstwo wykazane w walkach 1918–1920 odznaczono go Krzyżem Walecznych. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza z dnia 3 maja 1922 r. zweryfikowano go w stopniu porucznika. W 1924 r. awansowano go na kapitana, a w lipcu 1924 r. zajmował 447. lokatę w korpusie oficerów piechoty. Pod koniec 1924 r. zajmował 445. lokatę w starszeństwie.
W latach 1928–1933 piastował wysokie lokaty wśród kapitanów piechoty. 11 listopada 1928 r. odznaczono go Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1930–1933 zajmował odpowiednie lokaty w starszeństwie kapitanów. 25 września 1931 r. razem z kapitanem Emilem Zawiszą złożyli wieńiec na grobie króla Władysława Łokietka na Wawelu.
Prezydent RP Ignacy Mościcki awansował kapitana Mieczysława Sanaka na majora z dniem 1 stycznia 1934 r. i 20. lokatą. Następnie przeniesiono go do 51. Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Brzeżanach na stanowisko dowódcy batalionu. 5 czerwca 1935 r. był 625. lokatą wśród majorów korpusu piechoty. W dniu 23 marca 1939 r. piastował stanowisko II zastępcy dowódcy 51 pp.
Okres powojenny: przeszedł kampanię wrześniową. Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do Polski i wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego. W stopniu podpułkownika służył jako szef sztabu 14 kołobrzeskiego pułku piechoty w latach 1945–1947. Po przejściu na emeryturę mieszkał w Krakowie, gdzie zmarł w 1977 roku. Został pochowany na cmentarzu Parafii Rzymskokatolickiej pw. świętych Apostołów Piotra i Pawła w Trzebini.