Tadeusz Uhma
Biografia
Tadeusz Uhma, urodzony 2 sierpnia 1891 w Jarosławiu, był nauczycielem, działaczem harcerskim i narodowiec.
Uczył się w Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze, zdał egzamin dojrzałości w 1908 roku. Studiował filologię klasyczną i filozofię na Uniwersytecie we Lwowie (1909-1914) a studia kontynuował w Paryżu. W latach 1911-1912 pełnił funkcję prezesa Akademickiego Koła Towarzystwa Szkoły Ludowej we Lwowie i był członkiem zarządu okręgowego tej organizacji.
Podczas I wojny światowej zaangażował się w Legion Wschodni; po jego rozformowaniu powrócił do Lwowa. W 1915 był nauczycielem w gimnazjum Wacławy Peretiatkiewiczowej w Kijowie. W 1916 przyjęto go do Ligi Narodowej. Po wojnie pracował w Warszawie i brał udział w Macierzy Szkolnej oraz Towarzystwie Nauczycieli Szkół Wyższych; działał także w harcerstwie (wchodził w skład Głównej Komendy Męskiej ZHP) i był autorem podręczników szkolnych.
Po kapitulacji Warszawy stanął na czele Okręgu Warszawskiego Stronnictwa Narodowego (1939-1941). Jego mieszkanie przy ul. Czerwonego Krzyża 14 stało się miejscem aresztowań przez Gestapo. Został aresztowany 17 maja 1941; 23 lipca 1941 transport 350 mężczyzn, w tym jego syn Paweł, wyjechał do Auschwitz, gdzie wiosną 1942 zginął.