Włodzimierz Fryderyk Konieczny
Biografia
Włodzimierz Fryderyk Konieczny urodził się w 1886 roku w Jarosławiu. Był polskim rzeźbiarzem, grafikiem i poetą, a także oficerem Legionów Polskich. Studiował w Krakowie i w Zakopanem, a w latach 1903–1908 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Konstantego Laszczki i Józefa Pankiewicza. W 1909 opublikował Tekę graficzną, a dzięki stypendium kontynuował naukę w Paryżu (1909–1911). Po powrocie do Krakowa angażował się w organizację Warsztatów Krakowskich i działał w Związku Walki Czynnej oraz Związku Strzeleckim. Był związany z krakowskim środowiskiem artystycznym, należał do Towarzystwa Artystów Polskich 'Sztuka', utrzymując przyjacielskie relacje z Witkiewiczem i Żeromskim. Napisał także utwory literackie, w tym niepublikowane dramaty Wieczny budowniczy i Straceńcy oraz wiersze i szkice publikowane w Krytyce. Jego prace były prezentowane m.in. w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1908–1914) i innych ośrodkach, a także w Paryżu, Wiedniu i Wenecji.
W sierpniu 1914 wstąpił do 1. pułku piechoty Legionów Polskich i walczył nad Nidą. Przeorganizowany do 5. pułku piechoty I Brygady, pełnił funkcje dowódcy plutonu i kompanii, a następnie dowódcy 4. kompanii. Zginął podczas walk o Polską Górę pod Kostiuchnówką. Ciała nie odnaleziono; prawdopodobnie spoczywa w mogile zbiorowej. W 1923 Żeromski zadedykował mu pracę Snobizm i postęp.
Przed śmiercią stacjonując na Wołyniu wyrzeźbił statuetkę legionisty, którą otrzymał w prezencie imieninowym 19 marca 1916 r. marszałek Józef Piłsudski. Pośmiertnie awansowano go na kapitana i odznaczono Krzyż Niepodległości oraz orderem Virtuti Militari V klasy. W Radomiu powstał także pomnik Czynu Legionów, zaprojektowany przez Kazimierza Pietkiewicza i odsłonięty w 1930 r. w obecności Piłsudskiego.