Zdzisław Wiktor Trybalski
Biografia
Zdzisław Wiktor Trybalski urodził się 13 lipca 1922 w Jarosławiu. Po ukończeniu w 1939 r. II Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Augusta Witkowskiego w Jarosławiu rozpoczął pracę jako monter w Elektrowni Miejskiej w Jarosławiu.
W 1941 r. podjął naukę w Państwowej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Krakowie, którą ukończył w 1943 r., a następnie rozpoczął studia na lwowskiej Politechnice (fakultet Staatliche Technische Fachkurse) oraz tajne studia wg programu przedwojennej Politechniki Lwowskiej.
W marcu 1945 r. przeniósł się na Wydział Elektryczny Politechniki Śląskiej, najpierw do Krakowa (Akademia Górnicza), od października 1945 r. w Gliwicach. Jako student trzeciego roku od 1 września 1946 r. pracował w Katedrze Teletechniki, a później w Katedrze Urządzeń Teletechnicznych, prowadząc zajęcia z teletransmisji i projektowania łączy teletransmisyjnych typu DUPLEX.
Studia ukończył w roku akademickim 1949/50 uzyskując stopień magistra nauk technicznych inżyniera elektryka (nr dyplomu 64) w zakresie teletechniki i pracę dyplomową pt. Kable koaxialne i ich własności transmisyjne. W 1953/54 został mianowany na stopień zastępcy profesora i objął funkcję kierownika Katedry Elektroautomatyki Przemysłowej. W latach 1953–1956 pełnił również funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej.
W 1960 r. obronił pracę doktorską pt. Studium nad własnościami regulacyjnymi przeciwprądowego wymiennika cięgła, ze zmiennym przepływem jednego medium (promotor: doc. dr Witold Około-Kułak). W 1962 r. habilitował się na podstawie pracy pt. Zarys ogólnej metody doboru regulacyjnie optymalnego aparatu wymiany ciepła oraz jego zastępczej uproszczonej funkcji przejścia. Został mianowany na stopień docenta etatowego. W 1964 r. w nowo powołanym Wydziale Automatyki został kierownikiem Katedry Urządzeń i Układów Automatyki. Kierował też Studium Podyplomowym Automatyki.
Po reorganizacji w 1969 r. pełnił funkcje kierownika Zakładu Urządzeń i Układów Automatyki w Instytucie Automatyki Przemysłowej i Pomiarów, utworzonym z połączenia dwu Katedr. W latach 1973–1976 odbył staże w Katedrze Automatyki Kotłów i Turbin Parowych Wyższej Szkoły Technicznej w Zurychu (niem. Eidgenössische Technische Hochschule Zürich), oraz w Wydziale Techniki Regulacji Automatycznej (niem. Abteilung für Regelungs Technik) firmy Siemens w Karlsruhe (łącznie 6 miesięcy). W 1974 r. uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. Od 1976 r. pełnił funkcję zastępcy dyrektora ds. nauki w Instytucie Automatyki Przemysłowej i Pomiarów. W 1983 r. został wybrany na dyrektora Instytutu Automatyki. Funkcję tę pełnił aż do przejścia na emeryturę w 1992 r. W 1990 r. Prezydent RP nadał mu tytuł profesora zwyczajnego. Z dniem 1 lutego 1991 r. decyzją Ministra Edukacji Narodowej został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego w Politechnice Śląskiej.
Po przejściu na emeryturę prof. Trybalski nadal uczestniczył w pracach naukowych Instytutu Automatyki. W latach 1986–1992 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Automatyki PAN, a od 1992 r. członkiem Rady Naukowej Instytutu Informatyki PAN. Był również doradcą technicznym ds. automatyki w zakładach chemicznych i hutach, a także członkiem Komitetu Automatyki i Robotyki PAN (1983–1992).
W życiu prywatnym był mężem Danuty z domu Sas Kulczyckiej (1922–2013). Został pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor F8-2-28).