Adam Szczerbowski
Biografia
Adam Szczerbowski urodził się 13 września 1894 roku w Jarosławiu. Był synem Antoniego Szczerbowskiego i Rozalii z Hoffmanów. Ukończył gimnazjum w 1913 r. oraz Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, zdając jednocześnie egzamin na nauczyciela szkół średnich.
W latach 1914–1918 służył w Legionach Polskich. Po przejściu na front rosyjski w bitwie pod Rarańczą został internowany, a następnie wcielony do wojska austriackiego. Walczył na froncie włoskim, wrócił do Lwowa w 1919 r. Zgłosił się ochotniczo do wojska polskiego w 1920 r.
W dwudziestoleciu międzywojennym od 1921 r. był nauczycielem języka polskiego i historii w gimnazjach w Hrubieszowie, gdzie poznał Bolesława Leśmiana, który prowadził wtedy kancelarię notarialną w tym mieście. Od 1928 r. uczył j. polskiego w gimnazjum w Puławach. W 1932 r. przeniósł się do Zamościa, gdzie został dyrektorem Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Jana Zamoyskiego. Uczył j. polskiego w tym gimnazjum i jednocześnie w prywatnym gimnazjum żeńskim oraz Seminarium Nauczycielskim.
Redagował (lub współredagował) wiele pism, w tym Przegląd Hrubieszowski (w 1926 r. był jego redaktorem naczelnym), Tekę Zamojską (1938–1939). Publikował w czasopismach: Maski, Ruch Literacki, Nowa Książka, Polonista. Był zadeklarowanym piłsudczykiem. W Zamościu był wiceprezesem koła Obozu Zjednoczenia Narodowego i przewodniczącym komisji rewizyjnej oddziału Związku Legionistów Polskich.
II wojna światowa i po wojnie: Szczerbowski opuścił Zamość w 1939 r. i zamieszkał w Warszawie, gdzie uczestniczył m.in. w tajnym nauczaniu. Walczył w powstaniu warszawskim, po jego upadku został osadzony w obozach przejściowych w Pruszkowie i Miechowie. Po wojnie osiedlił się w Łodzi, gdzie do 1953 r. był dyrektorem gimnazjum, a później nauczycielem języka polskiego w VI Liceum Ogólnokształcącym.
Życie prywatne: Ożenił się (ok. 1922 r.) z Janiną Klimowicz (zm. 1968) i miał z nią syna, zmarłego w obozie niemieckim po upadku powstania warszawskiego. Został pochowany 26 września na cmentarzu Doły w Łodzi (kwatera XXXIV-20-5).
Z jego twórczości i działalności naukowej wyłania się szeroki dorobek: Złote czasy (1919) – wiersze; Dziwy sanitariusza Opałka (1921) – opowiadania; Ul (1924) – pierwszy tomik poetycki; Ozimina i Wesele (1924) – artykuły literackie; Grody Czerwieńskie w Ziemi Nadburzańskiej (1925) – szkic historyczny; Miejsce urodzenia i metryka chrztu Bolesława Prusa (1926) – przyczynek biograficzny; Kwiat na mogile (1928) – drugi tomik poetycki; Antologia: Współczesna poezja polska (1915–1935) (1936); Ogród zamknięty (1937) – tomik wierszy metafizycznych; Wśród młodych poetów regionu lubelskiego (1938) – rozprawa poświęcona poezji Ciesielczuka; Bolesław Leśmian (1938) – zbiór artykułów; Wybór poezji Kasprowicza (1945) – opracowanie i przedmowa; Rozszumiały się wierzby... (1946) – sztuka napisana wspólnie z Piotrem Greniukiem.